COVID-19 Pandemisinin Türkiye’de Acil Psikiyatrik Başvurular Üzerindeki Etkisi: Bir Şehir Hastanesinde Pandemi Öncesi ve Pandemi Dönemlerinin KarşılaştırılmasıKazım Cihan Can1, Işık Batuhan Çakmak2, Yağmur Darben Azarsız3, Nagihan Ayaz Naycı4, Şeyma Uygun2, Hasan Kaya2, Erol Göka21Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Ankara 2Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Ankara Bilkent Şehir Hastanesi, Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Ankara 3Barış Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi, Lefkoşa, Kıbrıs 4Giresun Prof. Dr. A. İlhan Özdemir Devlet Hastanesi, Psikiyatri Kliniği, Giresun
Amaç: Bu retrospektif çalışma, COVID-19 pandemisinin Türkiye’deki acil psikiyatri başvuruları üzerindeki etkisini, pandeminin ilk yılındaki başvuru sayısını pandemi öncesi dönemle karşılaştırarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Veriler, 1 Şubat 2019 ile 28 Şubat 2021 tarihleri arasında acil servise başvuran ve psikiyatri birimine danışılan tüm yetişkin hastaların hastane kayıtlarından retrospektif olarak toplanmıştır. 11 Mart 2020’den önce psikiyatri birimine danışılan vakalar pandemi öncesi gruba, bu tarihten sonra danışılanlar ise pandemi grubuna dâhil edilmiştir. Başvuru şikâyetleri “saldırganlık”, “psikotik/manik”, “depresif”, “alkol ve madde kullanımı ilişkili”, “anksiyete”, “intihar düşüncesi”, “intihar girişimi” ve “diğer” olmak üzere altı gruba ayrılmıştır. Bulgular: Pandemi öncesi yılda 1.704 başvuru, pandemi yılında ise 1.506 başvuru gerçekleşti (%11,6 azalma). Pandemi öncesi grupta hastaların %48,7’si kadındı (ortalama yaş 37,3); pandemi grubunda ise %51,3’ü kadındı (ortalama yaş 38,5). Pandemi grubunda ortalama yaş anlamlı düzeyde daha yüksekti. Saldırganlık, düşmanlık, depresyon ve intihar düşüncesi nedenli başvurularda azalma görüldü. Tartışma: Pandemi döneminde acil psikiyatri konsültasyonlarında %11,6 oranında bir azalma olduğu görülmüş, bu durumun hastane ortamından bulaş korkusu, acil hekimlerinin daha az yönlendirme yapması ve telepsikiyatri kullanımının artmasıyla ilişkili olduğu düşünülmüştür. İlginç bir şekilde, intihar düşüncesi nedeniyle başvurular azalırken, intihar girişimlerinde anlamlı bir değişiklik gözlenmemiştir. Yaş grupları arasında farklılıklar saptanmış ve yaşlı bireylerin daha savunmasız olduğu ve 18–24 yaş grubunda belirgin bir düşüş yaşandığı belirlenmiştir. Başvurular azalmış olmasına rağmen, eve taburcu edilme oranında artış olduğu ve bunun pandemi nedeniyle psikiyatri hizmetlerindeki kısıtlamalarla bağlantılı olduğu görülmüştür. Sonuç: Araştırmanın sonuçlarına göre, COVID-19 pandemisi acil psikiyatri başvuru sıklığındaki düşüşle ilişkili bulunmuştur. Pandemi dönemi başvuru sayılarındaki bu azalmanın özellikle saldırganlık, depresyon ve intihar düşüncesi gibi yakınmalarda daha belirgin olduğu gözlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Covid-19, pandemi, psikiyatrik aciller, ruh sağlığı; karantina; psikiyatrik konsültasyon
Impact of the COVID-19 Pandemic on Psychiatric Emergency Admissions in Türkiye: Comparison of the Pre-pandemic and Pandemic PeriodsKazım Cihan Can1, Işık Batuhan Çakmak2, Yağmur Darben Azarsız3, Nagihan Ayaz Naycı4, Şeyma Uygun2, Hasan Kaya2, Erol Göka21Department of Psychiatry, Ankara University, Ankara, Türkiye 2Department of Psychiatry, University of Health Sciences, Ankara Bilkent City Hospital, Ankara, Türkiye 3Barış Mental and Nervous Diseases Hospital, Nicosia, Cyprus 4Department of Psychiatry, Giresun Prof. Dr. A. İlhan Özdemir State Hospital, Giresun, Türkiye.
Aim: This retrospective study assessed the impact of the COVID-19 pandemic on psychiatric emergencies in Türkiye by comparing the number of psychiatric emergency consultations during the first year of the pandemic with those during the corresponding period before the pandemic. Material and Methods: The data were retrospectively collected from hospital records of all adult patients admitted to the emergency department and consulted the psychiatry unit between February 1, 2019, and February 28, 2021. The individuals who received consultations in the psychiatry unit before March 11, 2020, were categorized as part of the pre-pandemic group, while those who received consultations after that date were categorized as part of the pandemic group. The admission reasons were categorized into six groups: “aggression/hostility”, “psychotic/ manic”, “depressive”, “alcohol and substance related”, “anxiety”, “suicidal ideation”, “suicide attempt”, and “other”. Results: There were 1,704 consultations in the pre-pandemic year and 1,506 during the pandemic, representing a 11.6% decrease. In the pre-pandemic group, 48.7% of patients were female (mean age=37.3 years), whereas in the pandemic group, 51.3% were female (mean age=38.5 years). The mean age was significantly higher in the pandemic group. Additionally, admissions related to aggression, hostility, depression, and suicidal ideation decreased during the pandemic period. Discussion: The results indicate an 11.6% decrease in consultations, likely due to fear of contagion, reduced referrals from emergency physicians, and increased use of telepsychiatry. Interestingly, although the admissions due to suicidal thoughts declined, the number of suicide attempts showed no significant change. Age differences emerged, with older individuals showing higher vulnerability and a notable drop in consultations among the 18–24 age group. Despite fewer admissions, the rate of home discharge increased, reflecting pandemic-related constraints on psychiatric services. Conclusion: Study findings indicate that the COVID-19 pandemic is associated with a decrease in the frequency of psychiatric emergency admissions. Specifically, reduction rates are explicit with the complaints related to aggression, hostility, depression and suicidal ideation. Keywords: Covid-19, pandemic, psychiatric emergencies, mental health; lockdown; psychiatric consultation
Kazım Cihan Can, Işık Batuhan Çakmak, Yağmur Darben Azarsız, Nagihan Ayaz Naycı, Şeyma Uygun, Hasan Kaya, Erol Göka. Impact of the COVID-19 Pandemic on Psychiatric Emergency Admissions in Türkiye: Comparison of the Pre-pandemic and Pandemic Periods. Kafkas J Med Sci. 2026; 16(1): 36-41
Sorumlu Yazar: Işık Batuhan Çakmak, Türkiye |
|